De geschiedenis, zoals beschreven in Nexus van Yuval Noah Harari en Het Westen van Josephine Quinn, maakt duidelijk dat niet technologie, maar het narratief de drijvende kracht achter vooruitgang is. Menselijke samenwerking en nieuwsgierigheid. Het vermogen om te verbeelden, te analyseren, te formuleren, te vertellen en te luisteren.
In onze tijd ontwikkelt technologie zich in een tempo dat de mens nauwelijks kan bijhouden. We hebben moeite om ons daaraan te adapteren. We worden verleid door algoritmes, lezen steeds minder, hoeven zelf niet meer te denken, te schrijven en te creëren. We consumeren video’s en geloven steeds vaker alles wat we daarin zien. Het besef van de realiteit vervaagt.
Er is een groeiende beweging van ouders die zich inzetten om kinderen en pubers bewuster en slimmer te laten omgaan met social media en smartphones. Thijs Launspach beschrijft in het boekje Smartphonevrij opgroeien treffend hoe je dat kunt aanpakken. Het boek inspireert en biedt concrete handvatten om bewuster om te gaan met de negatieve effecten van technologie, én met de kansen en mogelijkheden om die juist te omarmen. Het zou mooi zijn als deze intenties niet ophouden bij het verlaten van het schoolplein. Juist daar waar veel ouders vanzelf worden meegezogen in de informatiestromen van het werkende leven en de bubbels van sociale netwerken.
Ook bedrijven, organisaties en overheden moeten verantwoordelijkheid nemen en het goede voorbeeld geven. Door duidelijke keuzes te maken en beleid te ontwikkelen rondom bereikbaarheid, social media en het gebruik van AI. Het zijn collega’s en werkgerelateerde relaties die ons gedrag in belangrijke mate beïnvloeden. Daarom is het van belang dat werkgevers kiezen voor aandacht, dialoog en ontmoeting. Voor reflectie en het investeren in welzijn, duurzame relaties en vertrouwen.
Het gaat niet alleen om vrolijke content waarmee je op korte termijn wilt scoren, naamsbekendheid wilt vergroten of omzet wilt maken. Het gaat om een langetermijnvisie en een sterk, constructief verhaal waarmee je het vertrouwen van medewerkers, toekomstige collega’s, relaties, opdrachtgevers en klanten kunt opbouwen en versterken. Om bewustwording van de betekenis die je als werkgever én als medewerker kunt vervullen.
Dat vraagt om strategische communicatie.
Mijn opdrachtgevers zijn kapitein. Ik ben de stuurman.
